Düzeltmeler ve senkron: Andante
Ne işin var burada?
Georgianna yarım saat önce gitti. Kaçıracaksın.
Hesabıma yaz.
Hesabın.
Hesap, bir gün ödeyebileceğin bir şeyi çağrıştırıyor.
Zaman, hiçbir zaman Bobby Long'un dostu olmadı.
Ona komplo kurar...
cömert bir doğaya inanmasına izin verir sonra onu soyup soğana çevirirdi.
Lorraine'i kaybettik, hepimiz...
ama ölmeden çok önce.
Buraya park edemezsin, ceza yazarlar.
Ben tabela görmüyorum, Bayan Daisy.
Sorun değil. Buradan kaldırıma yürüyebilirim.
Bana bir bira al.
İş buldun mu?
Sen temizlik yaptın mı?
Şu Bobby bugün tekrar aradı.
-Tekrar mı? -Birkaç gün önce de aramıştı, unuttun mu?
Hayır, bana söylemedin. Ne istiyor?
Seninle Lorraine hakkında konuşmak istiyor.
Ne olmuş ona?
Ölmüş.
Ne olmuş?
Ölmüş, anladın mı? Bilmek istersin diye aradı.
Lorraine öldü ve sen bana söylemedin mi?
Lorraine'e. Sonunda huzuru bulsun.
Şimdi ne olacak? Lorraine sonunda sizi evden attı mı?
Hayır.
Bunu asla yapmazdı. Ayrıca Tanrı bunun olmasına izin vermez.
Gerçekten mi? Neden?
Çünkü Tanrı beni tanıyor, ben de onu.
Haydi.
Cecil epey sarsılmış. Yemesini sağla.
Görüşürüz.
Senin için asla bir önemi yoktu...
ve senin de onun için bir anlamın yoktu. Umursayacağını düşünmemiştim.
Yapma, bebeğim. Dur, dur, dur.
Bak, üzgünüm.
Hadi bana yemek yap, ben de gidip porno kiralayayım.
Annemin öldüğünü söylemeyi...
unuttuğun için kaçırmamışsam...
...cenazeye gitmem gerekir, Lee. Siktiğimin götü! Ben gidiyorum.
O hiçbir zaman annen olmadı.
Pursy, yine Bobby Long arıyor.
Beni hatırlıyor musun, bilmiyorum...
ama annenin cenazesini kaçırdın.
Hoşça kal.
Sigaran var mı?
Üzgünüm, bayım.
-Cecil'e mi gideceksiniz? -Birazdan.
-Görüşürüz. -Orada görüşürüz.
Çakmağın var mı?
-Sigaran yok sanıyordum. -Yok.
Junior için yok.
Bırakması gerekiyor. Şiddetli öksürüğü var.
Bu öksürük bende ölümlülük titreşimleri yapıyor.
"Güzel bir ceset olur" ama ben buna katkıda bulunmayacağım.
Elbette. Yalnızca kendi ölümüne katkıda bulun. Benim felsefem bu.
Kıza ulaştın mı? Bir şey biliyor mu?
-"Güzel bir ceset olurdu." -Yapma, dostum. Charles Dickens.
Ciddi misin? Bu Martin Chuzzlewit.
Ukala göt.
New Orleans büyüleyici bir şehir.
Efsanelerin, hayallerin kenti.
Lorraine'in kaçmak zorunda olduğu bir yer...
ve Bobby ile benim sığınmam gereken.
Alabama'dan uzağa...
Artık bize ait olmayan hayatlardan uzağa.
Geçen sefer iyiye gittiğini düşünmüştüm. Gerçekten.
Ne zamandı?
-En az iki sene önce. -Ekim'de 6 yıl olacak.
Onu görmeyeli bu kadar zaman oldu mu?
Sen görmeyeli oldu.
Seninle hastaneye gelmeliydik.
Bir sürü şey yapmalıydınız.
Lorraine Will Bir gece, sadece cuma
Geliyorum.
Lorraine'in evi mi?
Sen kimsin peki?
Hiç kimse. Yalnızca burada yaşıyorum.
İçeri gir.
Güzel ev.
Sağ ol. Uğraşıyoruz.
-Sen Bobby olacak kadar yaşlı değilsin. -Çünkü ben Lawson'ım.
Peki.
Annen için üzüldüm. Ona çok benziyorsun.
Seni bu kadar erken kaldırdığım için üzgünüm. Öğlen bile olmadı.
Bobby, misafirimiz var. Uyan.
Canım, çantalarını koyabilirsin. Isırmayız.
-İçecek ister misin? -Hayır.
-Bobby uyan, geldi. -Kim?
-Pursey. -Kim?
Kız geldi. Kalk.
Cenaze ne zaman?
Dündü. Gerçekten güzeldi.
Orada olmalıydın, genç bayan.
Bu senin görüşün.
Buraya gelmenin bir sebebi olmalı.
Evle ilgili anlaşmayı zaten biliyorsun herhalde.
Ne anlaşması?
-Ev. Annendi... -Anlaşma!
Sana anlaşmayı söyleyeyim.
Anlaşma şu: Lorraine evi üçümüze bıraktı.
Lawson'la ben üçte iki, sense sadece üçte bir.
Ne yaptı?
Lawson'la ben bir süredir burada yaşıyoruz.
Annen yıllardır burada yaşamıyordu.
Ve senin de ilgileneceğine inandığını sanmıyorum.
Lorraine yanılmak konusunda çok iyiydi.
Tatlım, burada kalacağız. Burası bizim evimiz.
Önemli değil...
Bu bok yuvasını iki yabancı alkolikle paylaşacağımı düşünmesi.
Alkoliksiniz, değil mi?
Ama yabancı değiliz. Biz onun arkadaşıydık.
Ona baktık.
Ve bu bok yuvası bizim için yeterli.
Senin gibi bir kıza uygun değil.
Şimdi yataktan kalkacağım. İstersen seyredebilirsin.
Benim için sorun olmaz.
Daha önce bir erkeği...
çıplak görmediğine inanmak zor.
Yaşlı birini görmemiştim.
Masum olmadığını biliyorum...
çünkü şu erkek arkadaşınla konuştum...
Redneck Riviera'daki.
Onu beyni için seçmediğin kesin.
Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
Oda arkadaşı olursak bu durum değişir sanırım, değil mi?
Sonra görüşürüz. Sigaram bitti.
Benim marka indirimde.
Seni yeniden gördüğüme sevindim, Purslane.
Böyle büyümüş.
Genelde böyle ahmak değildir. Lorraine için üzüldü yalnızca. Hepimiz öyle.
Haklı. Burada kalamam.
Bu oldukça komik aslında. Büyükannem her zaman Lorraine'in...
...küçük evini beni için tamir ettirmekten bahsederdi.
ve herhalde konuşan Ernest & Julio idi.
Sorun değil.
-Burada gerçekte sürpriz yok. -Hastane eşyalarını gönderdi.
Lorraine bunları almanı isterdi.
Her yere yanında götürürdü.
Bu kitapları severdi.
Bunları bit pazarında satabilirim herhalde.
-Dur, sana yardım edeyim. -Hayır, sorun değil.
Cenazeye gelmeyi gerçekten isterdim ama mesajını almadım.
O kız, Lorraine'e çok benziyordu.
New Orleans'a ilk geldiğimde
onun şarkı söylemesini dinlemeye götürmüştün beni.
Çok etkilenmiştim.
Sen korunaklı idin.
O gümüş çatalla boğulmuştun.
Çok güzel olduğunu düşünmüştüm.
Öyleydi.
Size başka ne getireyim, çocuklar?
Sana hiç baharda Paris'li bir kadın gibi koktuğunu söyleyen oldu mu?
Her gün en az bir kez. Yiyecek misiniz?
Avukat her an ona ulaşabilir.
Ne olmuş? Vasiyet bir yıl kalabileceğimizi söylüyor.
Sonra mı geleyim?
Baharda Paris'li bir kadının kokusunun ne kadar öldürücü olduğunu biliyor musun?
Hiç aldırmayan bir Lousiana kadınınki kadar değil.
-Yumurta ve domuz pastırması. İkimize de. -Peynirli ekmek olsun lütfen.
Sen utanmaz herifin tekisin.
Seni heyecanlandırıyor muyum, canım?
-Tanrım. -İçeri gelip koynuna girebilirdim.
Benim için hava hoş olurdu.
-Birlikte yatardık. -Kalsın.
Bunu anneme neden verdin?
Bunlar tutunamayanların öyküleri.
Görünmez insanlar. Çok güzeldir.
Okudun mu?
Hiç kitap okudun mu?
Lorraine şair olduğunun farkında değildi.
İlham vermek...
gerçekten hoşuma gider.
Lawson da bir yazar. Hem de iyi bir yazar.
Gerçekten mi?
Benim hakkımda bir kitap yazıyor.
Çok etkileyici.
Birinci bölüm: Kalktım, içtim, sızdım.
-İkinci Bölüm: Kalktım, içtim. -Hoş ve akıllıca..
Sen bir utanç kaynağısın, küçük kız.
Hangi oda benim?
Kalacak bir yere ihtiyacım var. Benim de hakkım olduğunu söylediniz.
Siz usanıp gidene kadar kalmak geldi aklıma.
Buradan asla ayrılmayacağız. Asla!
-Bunu aklına getirme. -Lorraine'in odasını almalı.
-Ben burada seninle yatarım. -Tamam, iyi.
Sen delirdin mi?
Etrafta dolanıp gerçeği öğrenmesinden iyidir.
Dayanamaz. Bunu sağlarsın.
Ayrıca yatağının çok soğuk olduğundan yakınıyordun hep.
Sen benim için fazla sıskasın.
-Gerçekten kitapları seviyorsunuz demek? -Çoğu Bobby'nin.
-Bir İngilizce profesörünün süsleri. -O mu?
-Profesör mü? -Evet, hem de iyi bir profesördü.
Sen de gerçekten yazar mısın?
Bobby öyle olduğumu düşünmeyi sever.
Bu kutuların hepsi Lorraine'in, yani...
Yani ne?
-Anneni oldukça iyi tanıyordum. -Ne kadar iyi?
Onu anlamak zordu ama kalbinin kapısını açık tutardı.
Ben daha çok, döner kapı gibi olduğunu duydum.
Purslane Hominy Will.
Adımı nereden biliyorsun?
Hakkında çok şey biliyorum.
Annenle gençliğimizden beri yakındık.
İsminin konmasına yardım ettim.
Annen senin altın olduğunu düşündü...
bu yüzden sana sarı çiçek ve mısır ismini verdi.
İşte buradaki sen.
Güzel, sarı semizotu.
Semizotu aslında bir yabanotu.
Bir komşu 9 yaşındayken domates fidelerini ezdiğimi söyledi.
Bütün bahçıvanların semizotundan nefret ettiğini söylerdi.
Ve karahindibadan.
Çocukların dilek tutmasını engellemiyordu ama.
Semizotu ilginç bir bitki.
Güneş gidince kapanır.
Sağ ol.
Lanet olsun.
Seni en son gördüğümde gençtin.
Buralarda beni Lorraine'le hatırlamayan biri var mı yoksa bir tek ben miyim?
Burada şarkı söylerdi. Ben senin yaşlarındaydım. Çok iyiydi.
-Çok üzgünüm. -Üzülme.
Fasulye, pilav ve bira istiyorum lütfen.
Bir süre Bobby ve Lawson'ın evinde kalacağını duydum.
Hayır, Lorraine'in evinde kalacağım. Kalıcı olarak.
-Eylül'de okula başlıyor musun? -Hayır.
Okula gitmiyorum. Garsonum. İhtiyacınız var mı?
Hayır, sadece ben ve amcam Earl.
Okula gitmediğini biliyorlar mı?
Hepsi çok üzgün. Sigara ve votkasız kalmış kadar.
Anne, git yatağımı yap
Uzun ve dar olsun
Gerçek aşkım dün benim için öldü
Ben yarın onun için öleceğim
Kız kilise bahçesine gömüldü
Ve o da onun yanına gömüldü
Ve mezarından güller kırmızı yetişti
Ve kızınkinden yeşilçalılar yetişti
O kadar yükseğe büyüdüler ki
Daha yükseğe çıkamayana kadar
Ve tepede gerçek bir aşık düğümü
Yeşilçalıya sarılmış
Millet, bu Lorraine'in kızı. Pursey. Bir süre bizimle kalacak.
İçeri gel haydi.
-Büyüyünce çok güzel olmuşsun. -Teşekkürler.
Rahatına bak tatlım.
Ben Ruthie, bu arkadaşım Ray.
26 senedir buradayız.
Rahatına bak, canım. Biranı iç.
Bir şey buldun mu?
Birkaç başvuru doldurdum..
Bu taze şey seninle kalacak mı?
Pekala taze.
Her gece yeni biri olduğunu hatırlarım. Am mıknatısı gibiydiniz.
Hanginiz tren gibi horluyorsunuz?
Bobby. Sırtüstü yatıyorsa, onu çevirmelisin.
Medical Channel'da bir program vardı, horlayan insanları tedavi edebilirmişsin...
boğazlarını kesip açarak.
Size bir hikayem var, beyler.
Sessiz olun, Bobby hikaye anlatacak.
Büyürken, kendimden birkaç yaş büyük çocuklarla takılırdım.
Ve o yaz, 10-11 yaşlarındayken...
Alabama'daki bütün çocukların yaptığı normal şeyleri yapıyorduk.
Balığa gidiyorduk,
top oynuyorduk, yüzüyorduk, 31 çekiyorduk.
Çocukluğun bu masumca şeylerine ek olarak...
benimkinde çok konuşması vardı...
Am denen bu harika esrarlı şeyle ilgili.
Ne olduğunu tam olarak bilmiyordum...
ama bahsedilme şeklinden büyülü ve özel bir şey olduğunu biliyordum.
Hep fısıldanarak söylenen.
Tarlalara kendime söylerdim: "Am."
Bir gün, hep beraber...
tarlada top oynuyorduk.
Ve Leroy ileriye gitti.
Leroy bir çocuk suçluydu. 12 yaşında.
Omuzları genişlemişti bile, ve parmakları tütünden boyanmıştı.
Ve Leroy üçüncü kale yanında kayıtsız durdu, cebinden bir şey çıkardı...
ve onu bu şekilde havaya atmaya başladı.
Cool takılıyordu...
elindeki gizemli mücevher bir yukarı bir aşağı gidiyordu.
Daha fazla dayanamadım. Sormak zorundaydım.
"Elindeki ne, Leroy?"
Herkes sesizleşti.
Ve Leroy pis bir şekilde suratıma bakıp...
''Bu bir am'' dedi. ''Kendime ait''
Yüzüm yanmaya başladı. Nefesim hızlandı.
O harika şeyi elinde tutuyordu işte. Havaya atıp tutuyordu.
Ve ben izledim, Tanrı'yı ilk kez gördüğümü bilerek.
Ben de kendime ait olmasını istiyordum.
Ama Leroy hazinesini dişlerinin arasına koydu...
bana sırıtıp, bizi toz bulutunun ve arzunun...
içinde bırakarak gitti.
Ve o ızdırap dumanının içinde, 10 yaşımdayken...
hayatımın geri kalanını, sonsuza dek...
yanımda taşıyabileceğim kendime ait...
aşk ve mucize parçasını bulmaya adadım.
Pekala, yeter, ben eve gidiyorum.
Florida'ya mı?
Dikkatli ol.
"Hayatımızın tek bir sayfasını bile yırtamayabiliriz...
ama bütün kitabı ateşe atabiliriz."
George Sand.
Bunun zor olacağını düşünmüştüm.
Ona yalan söylemek konusunda pek rahat değilim.
Genç bir kızın bu yerle ne işi olur ki?
Boktan olduğunu kendisi söyledi. En iyisi gitmesi.
Ayrıca sen şu kitabı satınca, her şey değişecek...
Değişecek mi?
Paris'e gidip şarap içeceğiz...
kötü şiirler yazacağız. Evet, her şey harika olacak.
"Yalnızca bir kez ölürüz ve öyle uzun süreliğine ki."
Molière.
Geldi tatlım.
Ona bu sefer daha iyi bakacağım.
Yarın görüşürüz, sevgilim.
Annen buraya çok sık gelirdi.
Ondan neden bu kadar çok bahsediyorsun?
Onu özlediğim için sanırım.
Ona aşık falan mıydın?
Onu hepimiz severdik.
-Biliyor muydun, insanlara ulaşmayı bilirdi. -Hayır, pek değil.
Büyükannem ölmeden önceki gece...
Lorraine her zaman bencil olacaktır, diye beni uyardı.
En sonunda bana babamdan bahsetti.
Bahsetti, öyle mi?
Memphis'te bir saksafoncu.
Bir gecelik iş gibi.
Sanırım büyükannem, öldüğünde tamamen yalnız kalacağımı bilmemi istedi.
Haklıydı.
Öldükten sonra Lorraine'den neredeyse hiç haber almadım.
Şarkısını dinleme fırsatım bile olmadı.
Annen seni çok seviyordu. Onun için dünyalara bedeldin.
Şu anda senin oturduğun yere otururdu.
Her zaman yazıyordu.
Bu büyükbabaya Hayat Ağacı derdi.
Bu çok aptalca.
-Yanlış yapıyorsun. -Ne?
İntihar etmek için kafanı fırına sokmalısın.
Kahrolası kız, çok üretken uyanmışsın.
-Gel de Pursey'in yaptığına bak. -Tanrım, bağırmayı kes.
Ne yapmadığına bakıyorum: Gitmemiş.
Gitmeyecek.
Bu görünüş de sana çok yakışmış.
Size de günaydın.
Bu sene okul yok diye duydum. Bir sınıfı atlıyor musun?
Birkaç tane. 10, 11, 12. Sakıncası var mı?
Tanrım, okulu bırakan öğrenciler gibi aynı çatı altında yaşıyoruz.
Söylemek için yüz gerek. En azından ben kendime bakabiliyorum.
Bak, tembellik edip Lawson'ın konsantrasyonunu bozmadıkça...
ne yaptığın umurumda değil.
Senin yapacak işin var.
Bu şekilde acımasızca üstüne gitmek zorunda mısın?
Burada kalmasını mı istiyorsun? İstediğin bu mu?
Ayakları üstünde durmasına yardım edersek gidebileceği hiç aklına gelmedi mi?
Ona nasıl yardım etmeli?
Küçük donunu çıkarmasına yardım etmek istiyorsun. İstediğin bu.
-Unut gitsin, tamam mı? -Unuttum.
New Orleans yazı yoğun durağanlığıyla boğuyor.
Hadi dostum, kağıt oynayalım.
-Burada bir şey yapıyoruz, görmüyor musun? -Cehenneme kadar yolun var.
Lorraine'in evi her geçen büzüldü duvarlar birbirine yaklaştı.
Kapat şu müziği kızım. Çalıştığını görmüyor musun?
Tanrım.
Daha kadar burada oturup sigara paramızı savuracaksın?
Lawson aldırmadığını söyledi.
Lawson'ın sigarası kırmızı. Benimki yeşil.
Yeşili içemezsin.
İçtiğin bu bok gibi şey de ne?
Bira ve domates suyu.
Şampiyonların kahvaltısı.
Şampiyon bozuntusunun belki de.
Biliyor musun kızım, senin kötü davranışlarından neredeyse usandım.
Hoşuna gitse de gitmese de bu evin kıdemli adamı benim...
ve bana saygı göstereceksin.
Lorraine'nin hatırına sana çok sabırlı davrandık...
ama burada yayılıp cömertliğimizden...
yararlanmaya devam edemezsin.
Şimdi yüz yıl yaşayacak gibi çalışmalı...
yarın ölecek gibi dua etmelisin.
-Ne dedin sen? -Bunu Ben Franklin söyledi.
O söylediyse herhalde anlamlıdır.
İş aradığımı gayet iyi biliyorsun.
Tanrım, sen eskiden ne kadar akıllı olduğunu anlatmaktan başka ne yapıyorsun?
Ben bir profesörüm, bir şairim.
Ve nasıl yaşadığımız seni hiç ilgilendirmez.
-Sen kendi hissenden sorumlusun. -Hissem mi?
Zaten benim evimde bedava yaşıyorsunuz.
-Tanrım müteşekkir olmalısınız... -Burası bizim evimiz!
Belki de eve arkadaşlar getirip para kazanmamı tercih edersin?
Lorraine de bir süre bunu yapmadı mı? Keşlerin çoğu yapar.
Lanet olsun!
Ölüye hiç saygın yok mu?
O senin annendi, Pursey.
Ayrıca...
senin de saflık meleği olmadığını hepimiz biliyoruz...
öyle misin, küçük Purslane?
Hiç iki erkekle birden seviştin mi?
Bu sana evimizde bir sürü sigara kazandırırdı. Değil mi?
Siktir!
Evin kıdemlisi mi olacaktın? Yetişkini.
Ben yalnızca bir kızım. Bunu anlamıyor musun?
Senin ölmüş zavallı Lorraine'le ilgili küçümseyici davranışlarından bıktım.
Bana saygı mı öğreteceksin? Sana kim saygı duyuyor?
Hiç görmediğin çocuklarınla senden kaçacak kadar akıllı olan karın mı?
Onun hakkında sana ne anlattım?
Tanrım!
Hakkımda ne düşündüğünüzü biliyorum.
-Okul yalnızca zaman kaybı. -Hayır, değil.
Bunu biliyorum. Aptal bir çocuk değilim.
Normal olmak istiyorum. Sadece benim yaşamım bu değil.
Senin yaşamın ne? Ne istiyorsun?
İstediğim şeyi yapabilsem?
Gülmeyeceğine söz ver.
Söz verebilir miyim, bilmiyorum.
Bir hastanede falan çalışabilirdim...
röntgen teknikeri ya da öyle bir şey.
Peki.
-Neden diye sorabilir miyim? -Bilmiyorum.
Işıklı bir kutuda kemiklerin görünümü hoşuma gidiyor.
Portreler gibiler, ama içerde..
Bunun aptalca olduğunu biliyorum.
Hayır, aptalca değil.
Alo?
Alo? Kimse var mı?
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Evde kadın olduğunu unutup duruyorum.
Hiç haber var mı?
Pursey, sana bir şey söylemem gerek.
Ne, onun için endişeleniyor musun?
Bugün ne yapıyorsun?
Quarter'a gideyim dedim...
iş arayayım. Orayı daha denemedim.
Yol gösterecek birini ister misin?
-Haftaya bir arayın. -Teşekkürler.
Evet?
Belki ama sadece yarı-zamanlı.
Kira ödemeyeceksin. Tam zamanlı çalışmana gerek yok.
Bobby'den tam zamanlı uzaklaşmam gerek. Fazla mesai.
Belki şu kemik portrelerine girmene yardımcı olabilirim.
Yani GED'ni alabilirsin.
Tabii, belki Harvard'a da giderim.
Olabilir.
Bok gibi yiyorsun.
Sen de çok içiyorsun.
Peki.
Bir ara kitabını okumama izin verir misin?
-Sanmıyorum. -Neden?
-Çoğu çöpü boyluyor. -Ne zamandır bunu yazıyorsun?
Çok uzun zamandır, ve yeterince uzun değil.
-Üniversiteden mezun oldun mu? -Evet, oldum.
Hem de Bobby Long'un asistanı olma ayrıcalığıyla.
Neden okulu bıraktın?
Bu karmaşık. Bir sürü nedeni var.
Bir tanesini söyle.
Çok şey oldu hızla...
ve New Orleans, bütün bunlar..
O zamanlar romantik görünüyordu.
Öyle mi?
Romantik mi?
Bazı zamanlar.
GED'i almama gerçekten yardım eder misin?
Evet, ederim.
-Neden? -Neden olmasın?
Yapacak başka işim yok.
Bu kadar içmeyi bıraksan?
Neden?
Neden olmasın? Yapacak başka işin yok.
Pekala.
Bu orospu çocuğu nerede?
Muhtemelen bir barda ne kadar yanlış anlaşıldığını anlatıyordur.
Bobby Long'u düşünmek dışında yapılacak daha iyi şeylerin var.
Yoktu .Güzel bir gün geçirdik, değil mi?
Evet.
Hadi canım, eve gitsek iyi olur.
Evde görüşürüz.
İki odayla sıkışıyor olmanız gerek.
Çalışmaların ne olacak? Orada hiç özel alan yok.
Benim evimde kalabilirsin.
Bunu düşünecek misin?
Ben geldim.
Beni gördüğünüze sevinmediniz mi?
-Hayır. -Arayabilirdin.
O zaman bana sorun:
"Bobby, bana ne getirdin?"
Biloxi mi?
Video poker veya jeton?
-Arabam nerede? -Sattım.
Pursey, müzik koy. Kutlama yapacağız.
-Ne yaptın? -Sattım. Arabaya ihtiyacımız yoktu.
-Ne kadara? -300 dolar.
Arabamı 300 dolara mı sattın?
Sen kahrolası aklını mı kaçırdın?
Yumruğunu zapt et.
Unutma...
Benim yüzüm kırık.
Şimdi, hiç param yoktu.
Çünkü çekin burada.
Ve bu da. Avukattan. Ona söylemenin zamanı geldi.
Bekledim ki sen... Sen ne halt ediyorsun?
Bana beş dakika ver ve sonra doğru olduğunu düşündüğün şeyi yap.
Her şeyi ne güzel değiştirmişsin.
Seni Steinbeck yapacağını bilsem televizyonu haftalar önce kırardım.
Size bir şey söyleyeceğim.
Hadi gel otur.
Hadi dostum, otur.
O boktan hurda için üzülmeyi bırak artık da otur.
Ayakta duracağım.
Tamam, gözlerinizi kapatın.
-Gözlerini kapatsana, dostum. -Gözlerimi kapatmayacağım.
Haydi ama, Lawson. Tanrım.
Tamam artık.
Şimdi açabilirsin, canım.
Bir zamanlar Bobby Long için...
kalbi bir iki atıştan vazgeçen hoş bir öğretmenin inceliği.
"Purslane Hominy Will 11. sınıfı...
"başarıyla tamamlamıştır...
"ve 12. sınıfa geçmesi önerilir."
"Büyümeyeceksek neden dünyada duruyoruz?"
Robert Browning.
O gerçekten son sınıf şairiniz.
Bu gerçekten bir özür dileme mi...
yoksa onun GED teklifinin üstüne çıkmak için mi?
Büyük beyinler.
Tabii ki dil dersi almalı.
-Fransızca öğrenmek istersin, değil mi? -Aptallaşma.
Son sınıfta Fransızca 1 alamayacağını biliyorsun.
Pekala.
İngiliz Edebiyatı, Avrupa Tarihi, Coğrafya, Psikoloji...
Bir şey daha lazım.
-Bence güzel sanatlar. -Müzik.
-Müzikten hoşlanır bence. -Gitmiyorum.
Lanet olsun, her şey ayarlandı bile.
Bunu sana yapabilmek için nelere katlandığımı biliyor musun?
Benim için mi? Bu inanmamı mı... Haydi. Bundan çıkarın ne?
Öncelikle akıl sağlığım için seni evden atmak.
-Ben de öyle düşünmüştüm. -Hayır, bak.
Geçenlerde bana bir şey söyledin. Beni düşündürdü.
''Ben sadece bir kızım'' dedin.
Yaşlandıkça duyarsızlaşmış olabilirim ama sen sadece bir kızsın.
Yıllar önce derslerime akın eden öğrencilerden farklı değil.
Sana korkunç görünüyor olmalıyız ama...
sana sunacak bir şeyimiz var hala. Olmalı.
Ayrıca sanırım bunu annene borçluyuz.
İnanmak zor olsa da...
biz de bir zamanlar saf çocuklardık.
Sen utanmaz oyuncunun tekisin.
Bunu yapabileceğimi neden düşündün?
Çünkü biz Tanrı'yı tanıyoruz, o da bizi.
O ve Lorraine seni dünyaya bir nedenle getirdi.
Okul bir ay sonra açılıyor.
Bize bir şans verebilirsin. Eğlenceli olabilir.
"Eğlence" biraz abartılı değil mi?
Dinle canım, annenin şarkılarından biri bu.
Çok güzel.
Çok gurur duyardı.
New Orleans Halk Kütüphanesi
Yüzüm hakkında ne düşünüyorsun?
Bu kemiği görüyor musun? Kırıldı.
Ama oynatabilirsin.
Bu nasıl oldu?
"Bir yabancıyla asla adil dövüşme." Arthur Miller.
Dövüşte mi oldu? Kayıp mı ettiniz?
Dövüşten çok daha fazlasını kaybettim.
Görünüşümü çok bozmuş mu sence?
Bence hala yakışıklısınız.
Canım, ne tatlısın.
Birbirinizle cinsel ilişkiye giriyor musunuz?
-Pekala Dr. Ruth, gidelim. -Yapıyorsanız sorun değil.
Seks güzeldir.
Yalnızca, birbirinize nazik davranmayı unutmayın.
Kalabildiğiniz kadar genç kalın. Gençlik akıp gidiyor.
Ezberle başlamalıyız.
Bence Sokrat metoduna bağlı kalmalıyız.
Öyle mi? Söylesene, kim Sokrat ve kim Plato...
bu düzenlemede? Çünkü ben dışarda kalacağım.
Sen Sokrat'sın tabii ki.
-Öğretmen olan sensin. -Haklısın, öyleyim.
Keşke çenenizi kapatsanız...
çünkü böyle olacaksa, ben bir şey öğrenemiyorum.
Kızım, İngilizcen korkunç.
Purslane Hominy, düzgün otur.
Neden yatakta çalışamıyorum?
Çok sıcak ve bu sandalye çok rahatsız.
Rahat olması gerekmiyor. Beynini uyutur. Şimdi dik otur
-Sadece kötü alışkanlık. -Sen mi kötü alışkanlıktan bahsediyorsun?
Öğretmenle uğraşma, tamam mı?
Söyle bakalım, Nebraska'nın Amerikan Edebiyatındaki rolü ne?
-Eyalet başkentlerini öğrenmeyecek miyim? -Saçmalık. Önemli şeyleri öğreneceksin.
-Kaytarma. -Neyi demek istedin?
Kaytarma için kartım yok.
Sen kesin adam olmazsın.
"Kaytarma.
Kaybedenin teki olmayı garantilemek için...
kıçını acınacak şekilde sürümek.
Sen kime kaybeden diyorsun?
-Siktir. -Başla.
Pekala, Nebraska.
İlk başarılı kadın yazarlarımızdan Willa Cather'ın memleketi.
Yoksa doğu'ya daha sonra Mark Twain takma ismini kullanan...
Samuel Clemens'ın doğduğu Missori'ye mi geçeyim yoksa Kansas'a...
William Burroughs'un son yıllarını geçirdiği yere mi?
-Kes şunu! -Hey, adamım...
Katolik okulunda Burroughs öğreteceklerini sanmıyorum.
Evet, öğretmeliler.
Dostuna bir içki koysana.
-Meyve suyumuz bitmiş. -O bardaktaki ne peki?
Kokusu yok.
Lanet, biraz votka koy o zaman.
-Haydi koy. -Bırakmamız lazım.
Çalışırsa Pursey'e söz verdim. Halimize bak. Değersiziz.
Ne zaman bıraktın?
Ondokuz saat önce. Test yaparken.
-Uyudun mu? -Hayır.
Onun da bizim de acelemiz yok...
yani bırakmak istiyorsan, ağırdan al.
Bu konuda bana güven.
Şişeyi de cini de uzak tut.
Selam, ne yapıyorsun burada?
Lawson'a biraz mola verdim.
Bırak yatak odasını kullansın. Haydi, otursana.
Bugün çok güzel görünüyorsun, Purslane.
Büyükannemden başka kimse beni böyle çağırmıyordu ama sağ ol.
Oraya nasıl gideceğini hatırlıyor musun?
Yerini biliyorum, o yüzden gitsem iyi olacak.
Sinirli misin?
Hayır.
Evet.
Tramvaya kadar seninle gelmemi ister misin?
Hayır, idare ederim.
Bence gayet başarılı olacaksın.
Ve okuldan döndüğünde burada olacağız...
ödevlerine yardım etmek için
Tanrım, gerçekten bir paralel evrende yaşıyorsun.
Ben ve "ödev" aynı cümlede.
Sen ve "geç kalma" aynı cümlede olmak üzere, o yüzden...
Doğrudan eve mi gelir?
Genç bir kız, doğruca orta yaşlı eğlenceli ev arkadaşlarının...
yanına eve gitmekten başka nereye gider ki?
Kolay değil. O gürültüyle bana işkence yapıyor.
Şu çocuk, dinlemeye değer şeylerin vinil üstünde olduğunu bilmeli.
Benim çocuklar bilirdi.
Onlara öğretmiştim. Onların babasıydım.
Hala öylesin.
Bir gün anlayacaklar, şu kitabı bitirdiğinde.
Çocuklarım beni tanımıyor bile.
Bok, başka bir şey yapabilir miyiz?
-Ne gibi? -Biliyorsam ne olayım.
-Balığa çıkabiliriz. -Sen balık tutmazsın.
Belki de bir şeye...
başlamalıyım.
Belki de lanet kitabın üzerinde çalışmaya başlamalısın.
Henüz hikayenin sonunu bilmiyorum.
Şah mat. Buradan gidelim, içimi karartıyoruz.
Hayat hakkında bir şey...
söylemek istiyorum, çünkü sorgulanmamış bir hayat...
-basitçe... -Yaşamaya değmez.
Purslane. Dahi çocuğumuz dönmüş.
Hadi bize her şeyi anlat.
Canım, okuldan neden erken çıktın?
Ben oraya ait değilim.
Yaptıklarınızı takdir ediyorum, ama geri dönmeyeceğim.
Ne?
Gerçekten bir işe ihtiyacım var.
-Hafta sonları burada çalışabilirsin, canım. -Gerçekten mi?
-Ama okuluna devam edersen. -Çok iyiydi, Earl.